Dit hoofdstuk beoogt niet speciaal de zg. folk games te beschrijven, maar veeleer ieder zelf gemaakt spel met een interessante geschiedenis.

Een folk game dat monopoly genoemd werd, werd intensief gespeeld in de oostelijke helft van de Verenigde Staten tussen ongeveer 1910 en 1936.  De spelers gaven er een persoonlijke gezicht aan door straten uit hun eigen stad te gebruiken. Het was een afgeleide van "The Landlord's Game", dat door Lizzie Magie in 1904 gepatenteerd werd. Zeer waarschijnlijk was het ook Magie die dit spel veranderde in monopoly. (Zie ook "Early Game History - 1903 to 1936").

Het spel dat nu als Monopoly verkocht wordt werd ooit ontwikkeld in en om de "Friends School" in Atlantic City. Deze uitvinding was het resultaat van een gezamenlijke inspanning van mensen rondom Ruth Hoskins en Jesse Raiford, Cyril en Ruth Harvey. (Zie "The Billion Dollar Monopoly Swindle", door Ralph Anspach, 1ste uitg.blz.190; 2de uitg.blz.296). De Quakers leerden Charles Darrow dit spel en hij  maakte er meteen 5.000 spellen van, ten onrecht bewerend dat hij de uitvinder was. Vervolgens gaf hij de licentie in 1934 aan Parker Brothers.
Ralph Anspach brengt nu een spel op de markt dat een replica is van het spel dat door de Quakers is uitgevonden, onder de naam "The ORIGINAL monopoly game". 

Versie: Stryker
Maker: Prof. Roy Stryker en zijn vrouw - ±1927
Eigenaar: Philip Orbanes - Boston
Afmetingen van het vierkante oliedoek: 36 x 40" (0,91 x 1,02 m )
Het spel:
Dit is wat Philip Orbanes mij vertelde over dit spel dat hij in December van 2002 aan zijn verzameling kon toevoegen:

"Een student genaamd Rexford Tugwell leerde het spel kennen van Prof. Nearing aan de Univ. van Pennsylvania. Tugwell werd Stryker's economie professor aan de Columbia University. Stryker werd op zijn beurt  professor in de economie in Columbia. Hij maakte deze kopie van het spel samen met zijn vrouw toen hij nog student was ofwel vlak daarna. Ik denk dat de straatnamen daarom van overal in het land zijn omdat zij werden aangedragen door studenten en vrienden die het spel met de Strykers speelden. De kleine kladblaadjes die bij dit met de hand gemaakte spel aanwezig waren zijn van onschatbare waarde omdat zij de gedachte en zorgvuldigheid tonen waarmee het bord werd ontworpen en de kleuren werden gekozen. 

De reden waarom het Stryker spel niet in het boek van Prof.Ralph Anspach's vermeld wordt komt omdat het tot voor kort in de vergetelheid was geraakt. Nadat Stryker naar Washington was verhuisd, publiseerde Parker Monopoly en de Strykers borgen hun spel op. De Strykers verhuisden weer terug naar Colorado nadat ze uit Washington, DC weggegaan waren, achter in de dertiger jaren. Toen zij overleden waren, kreeg hun dochter het spel. Toen zij overleed erfden haar beide dochters het. Eén van hen hoorde over mij en bood aan om het te verkopen, omdat zij er verder geen belangstelling meer voor hadden. Ik geloof dat dit spel speciale betekenis heeft omdat het een leegte vult. Het wordt nog steeds Landlord genoemd en toch is het van vroeg in de jaren twintig, maar al wel met enkele kenmerken van . Het heeft ook vele van de kenmerken van de Landlords game behouden en daarom lijkt het een ontbrekende schakel tussen die twee."

Zie voor meer detail-foto's en andere gegevens de historische site van Thomas Forsyth in Portland - Oregon - USA.

De namen van de velden op het bord komen voornamelijk uit New York City en naastgelegen Northern New Jersey. Maar enkele werden waarschijnlijk genoemd naar de plaatsen waar belangrijke vrienden vandaan kwamen. 

Vanaf HOME zijn alle eigendommen:

Peoria, Ill. - Alameda, Cal. - Absolute Necessities - No Trespassing/Go To Jail - Jazzmania and Western R.R. - Winnepesaukee, N.H. - Pottawottamie, Mich. - Speculation - Kabinagagami, Ont. - Jail/War Tax $ 10- Ann Arbor, Mich. - Nescopeck, Pa. - The Public Serve Us Gas and Light Co. - Aldene, N.J. - The Erie R.R. -  Washington Heights - The Bowery - Necessity Doctor - Jackson Heights - Central Park Free - Hohokus, N.J. - Hoboken, N.J. - Chance - Weehowken, N.J. - New York, New Haven, and Death R.R./Communication - Mosquito Terrace - Crimson Rambler Appartments - The Toonerville Trolly Co. - Huletts Landing - Go to Jail/Keep off. This means YOU. - Newport Mews - Hylan-Hurst - Absolute Necessity Food-Clothing - Westchester Country Club - Pacific Philadelphia Rail Road Co./Freight - Fith Avenue - Chance/Oil Stocks - Wall Street en Luxury Tax/Pay $ 75.

Lizzie J.Magie's 1904 patent geeft de volgende toelichting bij bepaalde velden: 

Een paar opmerkelijke verschillen van dit Landlord Game in vergelijk met het patent zijn:

Alle 38 eigendomskaarten en Kans kaarten zijn neutraal en zonder zonder enige kleurenbalk of driehoek. De teksten zijn getypt. Een paar van de eenvoudige opdrachten op de (naamloze) Kans kaartjes luiden:

Terwijl Lizzie In haar patent van 1904 stelt dat er "biljetten" en "geld" zijn gebruikt Ron alleen de volgende munten (wasgoed labels): 50x $100 - 25x $50 - 25x $25 - 50x $10 - 50x $ 5 en 100x $1.
Er zijn geen hotels, alleen handgemaakte en geschilderde, platte, unieke huisjes. Er zijn er 32 van. De prijs van de huizen is $ 100.- voor alle eigendommen. Elke keer dat er een huis op een eigendom wordt bijgezet wordt de huur verdubbeld, een hele straat met 1 huis verdubbeld de rente nogmaals, enz. 
De  lopers zijn 6 driehoekige houten blokjes.
De getypte spelregels beslaan minder dan 1 velletje.

Een foto van dit spel staat op de voorpagina van het tijdschrift voor verzamelaars "Spel!", Jrg.13, nr.2, dec.2009, pag. 5.

Versie: Stroudsburg PA     
Maker: onbekend - ±1932
Eigenaren: De familie van wijlen Howard F. Weber.
Afmetingen van het vierkante doek: 80 x 80 cm (!) cm
Het spel:
Joan Weber uit Sinking Spring, PA - USA, de huidige bezitter van 
dit spel vertelt er over:

"Wij erfden het spel van mijn man Bill's familie. Toen zijn moeder in 1989 overleed, werd het spel gevonden, opgerold in haar toilettafel, inclusief alle attributen.
Bill en zijn oudere zus speelden het spel met hun ouders toen ze nog jong waren. De familie Weber heeft 5 generaties lang gewoond in Scranton en Stroudsburg, Pennsylvania. Bill werd in Oost  Stroudsburg geboren en de straten van het spel zijn gekozen uit die van Stroudsburg en omgeving. Zijn grootouders woonden in de Scott Street.
Voor wat de Spelregels betreft ...  mijn man vertelt mij dat de familie nooit een geschreven Handleiding heeft bezeten, zijn moeder "kende gewoon de Spelregels, zoals zij die hanteerden". 
Bill's oudere zuster bevestigt en gelooft vast dat haar ouders Charles Darrow kenden en met hem bevriend waren.

De oilcloth Monopoly is 31½ inches vierkant en de randen zijn licht beschadigd vanwege dat het doek zoveel jaar opgerold in een toilettafel heeft gelegen. Overigens is het doek nog in goede conditie en de verf is nog behoorlijk briljant, zowel op het doek als op de eigendoms- bewijzen, waarvan de kleuren ook goed overeenkomen. Wij hebben ook de houten huizen en hotels. De huisjes zijn 1 inch lang en de hotels zijn 2 inches. Wij hebben 24 huisjes en 5 hotels. Ook hebben we het speelgeld nog, dat er heel mooi en kleurrijk uitziet.
De Community Chest, Chance kaarten en de eigendoms- bewijzen zijn allemaal op een schrijfmachine uitgetypt." 

Na bestudering van de foto's van dit doek kwam Ralph Anspach tot de volgend conclusie:

"Het lijkt erg erg op dat het ontwerp een experimentele versie van Darrow is, omdat het heel dicht bij Monopoly® komt. Daar de eigenaren Darrow kenden, vermoed ik dat hij met het spel experimenteerde met zijn vrienden en dat zij er zodoende een eigen gezicht aan gaven. De rechthoekige kleurvlakken van de eigendommen werden vaak door de folk game spelers gebruikt in hun eigen ontwerpen." 

Vanwege het bovenstaande en het volgende is mijn conclusie dat dit Stroudburg monopoly dateeert uit omstreeks 1932. Uit het boek "The Billion Dollar Monopoly Swindle", (1ste ed.pag.71, 2de ed. pag.125) haal ik aan wat ene Mr.Todd aan Ralph Anspach vertelde:

" 'Ik groeide op in Pennsylvania in het dorpje West Grove. Daar maakte ik kennis met een meisje uit de buurt dat Esther heette en ik zat op de Quaker Boarding School in Westtown, Pennsylvania, een paar mijl van ons huis ... .'
Na het afstuderen verdween Esther uit zijn leven. In 1932 woonde hij in een voorstad van Philadelphia dat Germantown heet .... Op een avond, toen hij met Olive een wandeling maakte, zag hij Esther weer en deed het hem goed te ontdekken dat Esther en haar man ook naar Germantown verhuisd waren. 'En wil je weten wie haar man was?' voegde Todd hier grimmig aan toe. 
'Charles B.Darrow?' 'Precies.' zeiTodd. 'Hij was best een vriendelijke knaap. Wij schudden elkaar de hand - en zo is het begonnen.' "

De straten, nutsbedrijven en stations zijn vanaf Go:

1st St. - Community Chest - 2nd St. - Pay Income Tax 10% - D&H RR - Day St. - Chance - Bryant St. - New St. - Jail - State St. - Elec.Co. - Court St. - Main St. - Penn.RR - Wallace St. - Community Chest  - Sarah St. - Scott St. - Free Parking - Oak St. -  Walnut St. - Chance - Chestnut St. - Lehigh RR - Andrews Ave. - Burton Ave. - Water Works - Mason Ave. - Go To Jail - Cherry Lane - Riverside Dr. - Community Chest - Scottland Rd. - DL&W RR - Chance - Grove Place - Pay Luxury Tax $75 en Elaine Place. 

Ik heb hier bewust het vrij povere hoekpunt "Go To Jail" toegevoegd om een goede indruk te geven van het doek zelf. De rugzijde van het doek heeft een patroon van vierkanten-in-vierkanten. Verder is op het speelveld nog te zien dat: 

De 28 eigendomskaarten (127x 75 mm) zijn op een schrijfmachine op kaarten getikt en van een kleurcode voorzien. De hypotheekwaarde staat onder de huurprijzen en er is slechts 1 "Prijs voor het bouwen".
Er zijn 62 Chance- en Community Chest getypte kaarten  (64x75 mm). Zowel de Chance- als de Community Chest kaarten zijn nu geel door de ouderdom, maar waren oorspronkelijk waarschijnlijk wit. Deze kaarten zijn te onderscheiden door een op de rugzijde met .
Een paar teksten van de Chance- en Community Chest kaarten die anders zijn dan in de hedendaagse spellen luiden:   

Alle 26 houten huizen (25 mm) en 5 houten hotels (50 mm!) zijn bruin. De bankbiljetten zijn feitelijk  "waarde-" (6,8x14,2 cm). Zij zijn allemaal aan 1 zijde geel-oranje met de vermelding "Rubenstein's - New York" in zwart aan de onderzijde en groen aan de achterkant. Het spel heeft in totaal 23.993 waarde-coupons, als volgt verdeeld:128 enen - 89 vijfjes - 79 tientjes - 79 twintigjes - 87 vijtigjes - 97 honderdjes and 14 vijfhonderdjes. 

Het werd in november 2001 op ebay geveild voor $ 5,000.

Versie: Atlantic City 
Maker: Charles E.Todd - Germantown, PA - ±1932/33
Afmetingen van het oliedoek: ong. 80 x 80 cm
Het spel:
Prof.Ralph Anspach legt in zijn boek (1^ste ed.blz. 72-74, 2^de ed.blz. 126-129) uit hoe Charles B. Darrow kennismaakte met het ontwerp en de spelregels van Monopoly en ze vervolgens stal. Charles Todd (een Quaker vriend van Gene en Ruth Raiford) vertelde Ralph:

".... Na het diner nodigden we hen (Darrow en zijn vrouw Esther) uit voor een spelletje monopoly. We konden zien dat Darrow het echt een prachtig spel vond en Esther, die altijd wat kritisch was, zei niets negatiefs, hetgeen voor haar doen een compliment betekende. Ik deed mijn uiterste best om hun alles te leren dat ik geleerd had van Gene en Ruth Raiford. "Weet je zeker dat jij ze daartoe hebt uitgenodigd? Hebben zij niet gewoon gedaan of ze het spel niet kenden om jou aan te sporen een spelletje te spelen." "Nee, nee, nee. Vanaf het eerste moment was het duidelijk dat het spel  zonder twijfel geheel nieuw was voor de Darrows." ...
"Ik herinner mij nog heel duidelijk de laatste keer dat we het samen speelden. Hij vroeg mij of ik de spelregels misschien op schrift had zodat hij ze kon lenen. Ik zei him dat ik daaraan nog nimmer behoefte had gehad, want voor ons was het gewoon een aardig spel. Waarop hij vroeg "Zou je Esther en mij een plezier willen doen en voor ons de spelregels willen opschrijven inclusief je mening over wat er verbeterd of veranderd zou moeten worden?" .... "En dus liet ik mijn secretaresse ze voor hem uittypen - met twaalf kopietjes." ...
Terwijl we aan het praten waren haalde zijn vrouw Oliveeen prachtige antieke kast overhoop die die een hoek van de kamer opsierde. Tenslotte vond ze wat ze zocht. Zij liet mij een blauw oliedoek zien en een doos van een Old Maid's spel. Ik bestudeerde ze. "Is dit het oliedoek met de attributen dat jullie gebruikten toen je het met de Darrows speelde? Degene die hij kopieërde?" 
"Héél precies," kaatste Todd terug. .... Als ik het niet met mijn eigen ogen had gezien zou ik het niet geloofd hebben. Het oliedoek was bijna het evenbeeld van Monopoly. Precies dezelfde straten van Atlantic City, zoals Boardwalk, Pennsylvania Avenue en Marvin Gardens. Dezelfde utiliteiten en spoorwegen  .. Go, Jail, Free Parking en Go To Jail, Community Chest en Chance. Dit was niet het Landlords spel, noch een monopoly folkgames zoals ik die tot nu toe gezien had, want deze spellen hadden toch nog enkele kleine verschillen t.o.v. Monopoly. ... Het enige verschil was dat de bekende rechthoekige kleurenbalken waarin de namen van de straten gedrukt staan bij Monopoly hier kleine, gekleurde driehoekjes waren, terwijl de namen van de straten niet niet evenwijdig aan de rand van het bord gedrukt waren, maar naar beneden, naar het midden.
Ik bestudeerde de inhoud van de old maid's doos. Iemand had op de rugzijde van de kaartjes instructies getypt als "Go to Jail", "Take a walk on the Boardwalk", "Pay the community chest $25.00" en "Pay visiting nurse $5.00". De eigendomsbewijzen waren kleine, rechthoekige stukjes papier met daarop getikt de hypotheekwaarden. Ik vergeleek later de waarden nogeens met die van de Monopoly eigendomskaartjes. Geen verschil. De doos bevatte ook huizen en hotels. Zij waren gesneden uit hout gesneden door een amateur timmerman. .... Het viel mij ook op dat alle folkgame monopoly borden die ik ontdekt had gemaakt waren op hout, karton of linnen doek. Dit was de eerste op oliedoek."

Toen Todd het originele Atlantic City bord van Jesse Raiford kopieerde, waarop de duurste gele straat is Marven Gardens, dat grenst aan 2 buurten van Atlantic City, Margate and Ventor, schreef hij per ongeluk Marvin Gardens. Merk ook het volgende op:

Edition: Atlantic City
Maker: Charles B.Darrow - ±1933
Owner: Forbes Magazine Galleries - N.Y.
Diameter of the circular oilcloth: 85 (!) cm
The game:
C.B.D gebruikte aanvankelijk een rond oliedoek om af te wijken van de Quackers, maar hij moet al snel gemerkt hebben dat wederverkopers geen ronde spellen willen omdat die teveel plaats innemen.
De aankoop van dit spel door The Forbes Magazine Galleries is als volgt beschreven in de  Maine Antique Digest, van Febr. 1993:

"Forbes Magazine Collection Betaalt Record Prijs voor Monopoly Maar Heeft Geen Monopoly op Monopoly.

Een origineel Monopoly spel, met de hand gemaakt door Charles Darrow, waarschijnlijk in 1933, dat in het bezit was van de familie van Darrow's zwager werd op 16 December 1992 door Sotheby's verkocht voor $ 71,500, een recordbedrag voor een Amerikaans bordspel. De koper was het Forbes Magazine Collection.
Het spel is getekend op een rond doek, waarschijnlijk de vorm van Darrow's eettafel. Het is één van de oudste  spellen die het heeft overleefd, één van de 3 kalligrafische spellen die bekend zijn en de enige ronde. Het wordt aangenomen dat de Spelregels gegeven werden door een vriend van Darrow, Charles E.Todd uit Germantown, Pennsylvania, die de Darrows geleerd had Monopoly te spelen. Darrow vroeg Todd om de spelregels, zoals hij zich die herinnerde, voor hem op te schrijven en alles te verbeteren wat nodig was. Naar verluidt liet Todd zijn secretaresse12 stuks uittikken.
Het betreffende spel bestaat uit een handgemaakt "bord" op een rond, gebroken wit doek, 33½" in diameter, de op een schrijfmachine gemaakte spelregels zijn getypt op machinaal gemaakt papier, dat voorzien is van een watermerk dat bestaat uit in elkaar grijpende VV in een langwerpige ruitvorm,  en 214 spelstukken als: 28 eigendomskaartjes, 14 Chance en 14 Community Chest kaarten, hotels en huisjes, gemaakt van bruin gebeits vurenhout, geld in de waarden $500, $100, $50, en $20, gedrukt op briefpapier met een groene voorzijde en gele, geel-oranje, of oranje achterkant en 7 lopers (wellicht niet de originele).
....
Darrow's vroege kalligrafische spellen waren in het algemeen van Quaker families rond Philadelphia. De ronde uitvoering die door Sotheby's is verkocht, was in 1933 aan Darrow's zwager J.Barclay Jones uit Radnor, Pennsylvania gegeven, die het weer aan zijn schoonmoeder Emily Bishop Harvey uit Radnor gaf. In 1933-34 kreeg haar nicht Margaret Bishop Dawson het, vanwaar het in handen kwam van de verkoper."

Dit ronde bord is te zien in de Forbes Gallery op de Fifth Avenue in New York City.

Versie: Atlantic City       
Maker: Charles B. Darrow - Germantown, PA - 1933/34
Afmetingen van het oliedoek: ong. 80 x 80 cm
Het spel:
Omdat de Quackers hun spellen op oliedoek maakten deed Darrow dat ook! Een ander bewijs van het feit dat Darrow Todd's bord kopiëerde is de fout in Marvin Gardens die hij ook overnam.

Verschillen in uitvoering, t.o.v. Todd's gekopiëerde spel:

Tim Walsh schrijft in zijn boek "The Playmakers" (blz.49-51) over het met de hand gemaakte bord van Charles:

"Met oliedoek (een goedkoop materiaal met afwasbaar oppervlak dat gebruikt werd voor tafelkleden) probeerde Darrow eerst een rond bord te maken. 
Hij voegde meer kleur toe aan de velden van de eigendommen en, nog belangrijker, illustraties die het spel verlevigden. De beroemde zwarte loc  silhouetten, de rode auto op Free Parking, de rode pijl en forse letters op het GO veld, de Water Works kraan, het Chance vraagteken en de wijzende hand voor het veld met Go To Jail kwamen niet voor op enig voorgaand Monopoly bord. Bill Darrow (Charles' zoon) beweert dat al deze legendarische iconen het werk van zijn vader is. "Hij had helemaal geen geld om een vakman in te huren. Hij gebruikte stencils voor de locomotiefjes en de rest werd allemaal met de hand geschilderd." Phil Orbanes, voormalig directeur R&D bij Parker Brothers, merkt op: "Darrow gaf Monopoly voor het eerst een eigen "gezicht". Zijn stilist ontwierp de hoeken van het bord  ... en ontwierp de eerste verschijning die geschikt was voor een copyright, de verschijning zoals heel Amerika die ging leren kennen, de verschijning die het Monopolyspel vertegenwoordigt."
In 1933 kreeg Darrow copyright op zijn versie van het spel en begon thuisgemaakte spellen te verkopen aan vrienden en collega's. "Het kostte hem een hele dag om één enkel spel te maken" vertelde Bill Darrow. "Een plaatselijke houtwerf gaf hem wat oud dennenhout, waaruit hij huisjes en hotels sneed." Darrow maakte het spel voor ongeveer $1,00 en verkocht het voor $2,00, geen slechte winst in de donkere dagen van de  Depressie, maar toch wist hij dat hij meer zou kunnen verkopen als hij ze sneller zou kunnen maken. "Zals je je wel kunt voorstellen was het verdomd intentief werk", zei Bill said. "Hij raakte volledig overstelpt met orders en het was nog slechts een kwestie van tijd voordat hij naar Patterson ging".
"Patterson" was Lytton Patterson, Jr., een vriend van Charles Darrow en eigenaar van Patterson and White Printing in Philadelphia. Om welk gedeelte van het produktieproces dan ook te automatiseren, tegen een betaalbare prijs, schakelde Darrow Patterson and White in om de zwarte contouren in een beperkte oplage te drukken op oliedoek, die hij vervolgens met de hand inkleurde. 
Met de hulp van Patterson kon Darrow zijn produktie verdubbelen tot twee spellen per dag, maar de vraag overtrof nog steeds de mogelijkheid om het bord met de hand te beschilderen, huisjes en hotels met de hand te snijden en de spelregels en kaarten te tikken. Toen Patterson and White het merendeel van de produktie overnamen en het handmatig beschilderen van de borden en het assembleren van de spellen aan Darrow en zijn vrouw en zoontje overlieten, was de ondernemer in staat om 6 spellen per dag te maken. En nog steeds was het niet voldoende."

Versie: Componenten van een hand-made spel
Publisher: Most probably Charles B.Darrow -1933/34
Afmetingen van het bord: zie boven en onder
Het spel:
Deze foto werd mij ter beschikking gesteld door Ken Koury - USA, 
overdag praktiserend advokaat en daarna Monopoly liefhebber.
Op pagina 175 van zijn boek "Monopoly, The world's most famous game" geeft Philip Orbanes als volgt zijn commentaar op deze attributen:

"Het viel mij op dat deze kaartjes grote overeenkomst vertoonden met de getypte en handgeschilderde onderdelen zoals die door Charles Darrow in 1933 en begin 1934 gemaakt waren. Hoewel hun herkomst onbekend is zijn er toch enkele aanknopingspunten. Zij lijken het werk te zijn van iemand die haast heeft. Er zijn enkele schrijffouten ("Ilionois") en de verf op de eigendomsbewijzen was slordig aangebracht - precies wat men zou verwachten van een ongeduldig persoon die dit werk dag in dag uit verricht. Het lettertype lijkt op dat van de met de hand getypte kaartjes van Darrow die te zien zijn in de Forbes Gallery in N.Y.. 
Hoewel deze aanknopingspunten niet beslissend zijn, heeft Ken Koury waarschijnlijk wel een bijzondere set componenten gevonden die met de hand gemaakt zijn door Charles Darrow."

Een paar jaar later echter ontdekten onderzoekers dat bovenstaande beschouwingen voor verbetering vatbaar zijn. 
Het meest opvallende is het feit dat Darrow geen eigendomskaartjes maakte waarop de tekst "Title deed" voorkwam vóór November 1935. Bovendien hadden Darrow's met de hand vervaardigde sets de kleurenbalk aan de onderkant van de kaartjes, niet aan de bovenkant zoals dat in deze set het geval is. De kaartjes van dit type waren er niet vóór de Zwarte Doos spellen van Darrow uit 1935.
Dus is de meest logische conclusie dat deze attributen zijn gecopieerd van een begin 1936 Parker Brothers Monopoly spel en bovendien door iemand anders dan Charles Darrow en op zijn vroegst in  ±1936.

Ken betaalde voor deze attributen US$ 29.- op ebay.

Versie: Atlantic City CBD-bord - onafgewerkt      
Maker: Charles B. Darrow -1933/34 
Afmetingen van het oliedoek: about 80 x 80 cm
Het spel:
Deze foto van Phil Orbanes die een ingelijst Darrow oliedoek bord laat zien was genomen in de archieven van Parker in 1988. Darrow zou hem met de hand ingekleurd hebben, nadat hij van de drukker, zijn vriend Patterson, was gekomen. Patterson beheerste nl. de kunst om oliedoek te bedrukken (zie hierboven).
Dit betekent dat het één van de eerste borden is die in serie gemaakt en toch nog gedeeltelijk met de hand bewerkt werden. Daarom moet het wel omstreeks eind 1933 begin 1934 gedrukt zijn, na de unieke door CBD met de hand gemaakte borden en vóór zijn Witte doos edities die hij eind 1934 begon te maken.

Ik vind dat deze versie genoemd moet worden in dit hoofdstuk over "Self-made spellen".

Versie: Atlantic City CBD-bord, Stropdasdoos editie  
Maker: Charles B. Darrow -1933/34 
Klik op de foto's voor een iets beter plaatje)
De uitgave van de Antique Trader van 9 april 2008 kondigde de live-veiling van dit spel op12 april aan bij het veilinghuis Noel 
Barrett in New Hope - PA. 
Het kreeg het lot nummer 512 en in de laatste 53 seconden van het bieden tussen 3 geïnteresseerden steeg de prijs van $ 32,500 
naar de eindprijs van $ 42,500 (excl. $ 8,000 commissie)!

Noel Barrett heeft het spel als volgt aangekondigd:

"Dit Monopoly spel is één van de slechts 2 bekende uitgaven van wat de 'stropdasdoos' versie van het nog steeds populaire spel wordt genoemd. Het gedrukte 'bord' op , dat voor opslag opgerold wordt op een stevig kartonnen buis, werd met de hand ingekleurd door Charles Darrow zelf - de man die het spel naar Parker Brothers heeft gebracht. Het andere bekende spel is soms te zien in het hoofdkwartier van Hasbro. Hasbro heeft nu de rechten voor dit spel. Het spel heeft nog alle attributen, zoals de eigendomskaartjes, 15 Chance en Community Chest kaartjes, 4 metalen figuurtjes als lopers, tezamen met een aantal houten huizen en hotels. Ook zit er nog een gedrukte kopie bij van de oorspronkelijk uitgetypte spelregels. 
Het eerste Darrow spel werd gemaakt op een rond oliedoek. Later ging hij over naar een vierkantbord en toen hij moe werd van het zelf met de hand intekenen en schrijven begon hij het doek te bedrukken. In computertaal zou dit versie 2.1 zijn. Dit is een unieke gelegenheid om één van Amerika's meest bijzondere exemplaren uit de geschiedenis van de bordspelen te verkrijgen. 

Herkomst: Dit spel werd aan een dame gegeven die mevrouw Darrow thuis verzorgde nadat zij een kind had gekregen. Daarop kreeg de enige erfgenaam van de genoemde verpleegster het spel. Het bleef vervolgens vele jaren in een kast in Easton, PA - ongebruikt, omdat de kinderen uit het gezin veel liever met het spel met het gevouwen bord speelden. 
Bord 23" sq., box 24" l.

Staat van het spel: Uitstekend (er zit een 15 cm lange scheur in het doek, in de buurt van een hoek; er zit aan de achterzijde een verwijderbare plakbandje, waardoor de scheur bijna niet is te zien.)"

Versie: Detroit Monopoly
Maker: Elmer Fisher - 1936
Eigenaar: Mr.Ray Brewton family
Afmetingen van het bord: 62,5 x 62,5 x 4,2 cm
Het spel:
Dominee Marjie Brewton uit Bryant-SD-USA vertelt over dit spel:

Het blijkt dat Elmer meer afwijkingen heeft aangebracht in zijn Detroit spel, in vergelijk met het in die tijd net uitgekomen Monopoly spel van Parker Brothers! Het meest opvallende is wel dat er 12 velden per zijde zijn in plaats van 10. Het zijn:

GO - Brush St. - Grab-Bag - Beaubien St. - Brewster St. Settlements - Jos. Campau Ave. - D.T. & I. R. R. - Chene St. - Chance - Clay Ave. - Telephone Co. - Casmer St. - IN JAIL/ JUST VISITING - Drexel Ave. - Light Co. - Lenox Ave. - Field Ave. - Gray Ave. - Pere Marquette R.R. - Joy Road - Grab-Bag - Euclid Ave. - Dexter Blvd. - Seward Ave. - QUIET/HOSPITAL ZONE - Seminole Ave. - Chance - Iroquois Ave. - Van Dyke Ave. - Burns Ave. - Grand Trunk R.R. - Chicago Blvd. - Grand River Ave. - Boston Blvd. - Water Works - LaSalle Gardens - FREE PARKING LOT - Outer Drive - East Jefferson Ave. - Fisher Road - Grab-Bag - Merriweather Road - Michigan Central R.R. - Woodward Ave. - Chance - Bloomfield Hills - Checker Cab Co. en Palmer Woods.

Eén blik op het speelbord vertelt u dat:

Er zijn 5 lopers, resp.: 3 Schotse hondjes (op een geel, wit en rood voetstuk), een olifant en een ezel. Het zijn allemaal beestjes van ivoor (!) die met een klein spijkertje op een houten voetstukje zijn bevestigd.
Er is ook een houten geldlade voor de bankier (afm.: 55,2 x 22,9 cm) met 7 vakjes voor de bankbiljetten, 4 bakjes voor de gebouwen en kaarten en een sectie die door dunne staafjes verdeeld is in 12 kleinere ruimtes voor alle kleuren van de eigendomskaarten.
De dobbelstenen zijn eveneens van ivoor gemaakt, vergeeld door de ouderdom, met zwarte ogen.
Bij dit spel zit een kopie van de gebruikelijke handleiding van het spel, terwijl daarnaast nog instrukties op de eigendomskaarten staan.

Op een Antiek Show in juli 1999 in Des Moines - Iowa, werd de waarde van dit spel als Folk Art (!) getaxeerd op US$ 1.500,00 tot US$ 2.500,00 en meer.

Versie: Atlantic City Monopoly
Maker: onbekend - datum ?
Afmetingen van het bord: 60,1 x 60,1 cm
Het spel:
Van dit spel, dat op ebay te koop werd aangeboden, is helaas niet veel bekend. Het is echter duidelijk een niet al te antieke kopie van het normale standaard spel met de straten van Atlantic City.
De verkoper gaf als toelichting: "Een zelf gemaakt Monopoly bord, afkomstig uit een huis in New York. De velden zijn met de hand geschilderd, de Kans- en Algemeen Fonds kaartjes zijn getypt, de houten huizen en hotels zijn zelf gesneden en verder wordt er gebruik gemaakt van echt Monopoly geld. De spelregels zijn ook die van het standaard spel."

Van de foto is nog te zien dat het bord van onbewerkt triplex is gemaakt en dat de hoekpunten verstevigd zijn. Ook nu staat er niets op het middenveld van het bord geschreven. Het lijkt erop dat er foto's van treinen op de velden van de stations zijn geplakt. De eigendomskaartjes zijn verstevigd met zwart isolatie tape.

Dit spel werd op ebay in december 1998 verkocht voor US$ 125,-.